parapetar

parapetar

parapeto

  1. v t

    Resgardar cun parapeto ou con parapetos. Tm v pron.

  2. v pron

    Escusarse para facer unha determinada cousa.

Citas

  • Os sacos de area parapetan os soldados, Parapetaron a zona para que non entrasen as tropas
  • Parapetouse detrás do valado para protexerse das pedradas
Conjugar
VERBO parapetar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapeto
parapetas
parapeta
parapetamos
parapetades
parapetan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetaba
parapetabas
parapetaba
parapetabamos
parapetabades
parapetaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetei
parapetaches
parapetou
parapetamos
parapetastes
parapetaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetara
parapetaras
parapetara
parapetaramos
parapetarades
parapetaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetarei
parapetarás
parapetará
parapetaremos
parapetaredes
parapetarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetaría
parapetarías
parapetaría
parapetariamos
parapetariades
parapetarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapete
parapetes
parapete
parapetemos
parapetedes
parapeten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetase
parapetases
parapetase
parapetasemos
parapetasedes
parapetasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetar
parapetares
parapetar
parapetarmos
parapetardes
parapetaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
parapeta
-
-
parapetade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parapetar
parapetares
parapetar
parapetarmos
parapetardes
parapetaren
Xerundio parapetando
Participio parapetado
parapetada
parapetados
parapetadas