pano

pano

lat pannu ‘trapo’

Plural: panos
    1. s

      Tecido de la, liño, seda ou algodón.

    2. s

      Anaco de calquera tea.

    3. pano da cabeza

      Anaco de tea que se leva na cabeza, cortado ou dobrado diagonalmente, de xeito que teña forma triangular.

    4. pano de man

      Pano que se emprega para limpar o nariz ou a suor.

    5. pano de mesa

      Peza cadrada de liño de diversos materiais que se usa para limpar as mans.

  1. s m

    Cortina grande que nun teatro separa o escenario dos espectadores.

  2. s m

    Mancha escura na pel, sobre todo a que sae na cara da muller embarazada.

  3. s m

    Parte dunha parede.

  4. s f [PAT ]

    Forma de queratite superficial que se caracteriza pola neoformación dun tecido conxuntivo cicatricial moi vascularizado que dificulta a visión.

  5. s m [PAT ]

    Tecido de granulación que se forma a partir da membrana sinovial que en casos de poliartrite recobre a superficie articular.

  6. s m

    elame que se desprega dunha embarción.

  7. pano de aceiro [POLÍT ]

    Expresión que indica as fronteiras que existían entre a URSS e os países comunistas de Europa oriental e o bloque occidental desde 1946 ata o afundimento destes réximes comunistas.

Citas

  • Limpou a mesa cun pano, Tapou a torta cun pano de cadros
  • O abrigo estaba feito de tres panos
  • Traía un pano de flores atado ao pescozo

Frases hechas

  • En panos menores. En roupa interior.

  • Haber/Quedar moito pano para mangas. Levar moito tempo ou traballo un asunto.

  • Panos quentes. Remedios ineficaces.

Refranes

  • Cando o pelo do pano pela, pouco ao pano de vida lle queda.