pandote

pandote

pandar

Plural: pandotes
  1. s m

    Persoa que leva a culpa do que os demais fan mal.

  2. s m

    Persoa que non ten temperamento e aguanta burlas e traballos ata o abuso.

  3. s m

    Peón que recibe os golpes dos demais no xogo do peón.

  4. s m

    Persoa que se agacha para que salten por riba dela as outras no xogo da panda.

Frases hechas

  • Caerlle/Tocarlle o pandote. Tocarlle a algu

  • Cargar co pandote. Cargar en exclusiva coas culpas de algo.