oído

oído

lat audītu

Plural: oídos
  1. s m

    Sentido polo que se perciben os sons.

  2. s m [ZOOL ]

    Órgano dos animais que permite detectar as vibracións producidas no medio, e que constitúe ademais o órgano do equilibrio.

  3. s m

    Capacidade para recoñecer a música.

  4. oído externo [ANAT ]

    Parte do oído que consta do pavillón, superficie en gran parte cartilaxinosa, e do conduto auditivo externo, que está protexido por pelos finos e cerume.

  5. oído interno [ANAT ]

    Parte do oído que comprende o labirinto óseo e o labirinto membranoso, onde a enerxía mecánica se transforma en enerxía eléctrica, que estimula a transmisión nerviosa ao cerebro.

  6. oído medio [ANAT ]

    Cavidade estreita e irregular do oído, que vai a continuación da membrana timpánica e que comunica directamente coa farinxe mediante a trompa de Eustaquio.

Citas

  • Nunca tivo bo oído e por iso desafina tanto cando canta

Palabras vecinas

oi! oídio oidiomicose oído oidor -ra oíl oïl*