neo-

neo-

gr νεός ‘novo’

  1. pref

    Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘novo’.

  2. pref [XEOL/PALEONT ]

    Forma prefixada que se emprega na formación de palabras para indicar a última subdivisión dun período.

  3. pref
    1. Forma prefixada que se emprega na formación de palabras para indicar que un composto ten relación con outro obtido anteriormente.

    2. Forma prefixada que se emprega na formación de palabras para indicar que nun composto, polo menos un átomo de carbono, está enlazado directamente con outros catro átomos de carbono.

Citas

  • neoarsfenamina
  • neocimerio
  • neoloxismo