neo-
neo-
gr νεός ‘novo’
-
pref
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘novo’.
-
pref
[XEOL/PALEONT ]
Forma prefixada que se emprega na formación de palabras para indicar a última subdivisión dun período.
-
pref
-
Forma prefixada que se emprega na formación de palabras para indicar que un composto ten relación con outro obtido anteriormente.
-
Forma prefixada que se emprega na formación de palabras para indicar que nun composto, polo menos un átomo de carbono, está enlazado directamente con outros catro átomos de carbono.
-
Citas
- neoarsfenamina
- neocimerio
- neoloxismo