mirrar

Escoitar
mirrar
  1. v t

    Facer perder ás plantas a súa frescura e verdor.
  2. v t

    Facer perder a alguén o bo aspecto físico, a forza ou o ánimo.
  3. v i

    Perder a frescura ou a humidade. Tm v pron.
  4. v i

    Ir a menos a forza ou o ánimo dunha persoa. Tm v pron.
  5. v i

    Ir a menos unha persoa, tanto en peso como en altura. Tm v pron.

Palabras vecinas

mirosina mirra mirrado -da mirrar mirrar mirta mirtáceo -a
Conjugar
VERBO mirrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirro
mirras
mirra
mirramos
mirrades
mirran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirraba
mirrabas
mirraba
mirrabamos
mirrabades
mirraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirrei
mirraches
mirrou
mirramos
mirrastes
mirraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirrara
mirraras
mirrara
mirraramos
mirrarades
mirraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirrarei
mirrarás
mirrará
mirraremos
mirraredes
mirrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirraría
mirrarías
mirraría
mirrariamos
mirrariades
mirrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirre
mirres
mirre
mirremos
mirredes
mirren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirrase
mirrases
mirrase
mirrasemos
mirrasedes
mirrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirrar
mirrares
mirrar
mirrarmos
mirrardes
mirraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
mirra
-
-
mirrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mirrar
mirrares
mirrar
mirrarmos
mirrardes
mirraren
Xerundio mirrando
Participio mirrado
mirrada
mirrados
mirradas