abster

Escoitar
abster

lat abstinēre lat abs- ‘privación’ + tenēre ‘ter’

  1. v pron

    Privarse de facer algunha cousa.
  2. v pron

    Evitar a participación en deliberacións, votacións e toma de decisións.

Antónimos

participar

Citas

  • Cando non teño as cousas claras, abstéñome de opinar
  • Nas vindeiras eleccións abstereime porque non me convence ningún político
  • Por mor do meu nerviosismo abstéñome de tomar café

Palabras vecinas

abstención abstencionismo abstencionista abster abstersión abstersividade abstersivo -va
Conjugar
VERBO abster
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absteño
abstés
abstén
abstemos
abstedes/abstendes
absteñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abstiña
abstiñas
abstiña
abstiñamos
abstiñades
abstiñan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abstiven
abstiveches
abstivo
abstivemos
abstivestes
abstiveron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abstivera
abstiveras
abstivera
abstiveramos
abstiverades
abstiveran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absterei
absterás
absterá
absteremos
absteredes
absterán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abstería
absterías
abstería
absteriamos
absteriades
absterían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absteña
absteñas
absteña
absteñamos
absteñades
absteñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abstivese
abstiveses
abstivese
abstivesemos
abstivesedes
abstivesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abstiver
abstiveres
abstiver
abstivermos
abstiverdes
abstiveren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abstén
-
-
abstede
ou
abstende
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abster
absteres
abster
abstermos
absterdes
absteren
Xerundio abstendo
Participio abstido
abstida
abstidos
abstidas