mandar

1. v t

   Expresar a alguén con autoridade o desexo de que se faga algo.

2. v t

   Enviar desde un lugar a outro unha persoa ou unha cousa.

3. v t

   Lanzar algo con forza e decisión.

4. v t

   Ofrecer un prezo por algo.

5. v i

   Exercer autoridade sobre algo ou alguén.

Confrontaciones

Citas

• Mandaremos os libros por correo
• Mandeille mil euros polo becerro e non mo vendeu
• Mandoulle o diccionario á cara
• Mandoume saír do cuarto
• Non fai máis que mandar
• O avó mandoulle a casa a meu irmán
• O piloto mandou na carreira de principio a fin
• Seu pai mandou un grupo de guerrilleiros, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Ela é a que manda

Frases hechas

• Manda Baiona. Expresa que nunha casa manda a muller.

• Manda carallo na Habana! Expresa estra

• Mandar calor. Dar gusto, ser agradable.

• Mandar os machos nos arrieiros. Inverterse as xerarqu

• ¡Manda carallo!/¡

• ¡Manda forza! Expresa sorpresa e admiraci

Refranes

• Cando teñas o mando e o pau, non fagas o que se che veña á mau.
• Cando tiveres o mando e o pau, non fagas o que che veña á mau.
• Eu mando ao meu gato e o meu gato manda ao seu rabo.
• Manda e faino e quitaraste de coidado.
• Mando eu ao meu mozo e o meu mozo manda a outro.
• Non sabe mandar quen non foi mandado.
• O que está afeito a mandar, non se afai ben a servir.
• O rei, cando roga, manda.
• Por abaixo anda quen o manda.
• Quen manda, non roga.
• Se mandas e non coi das, verás que pelo botas.