latín

1. s m [LING ]

   Lingua indoeuropea que se falaba, na antigüidade, en Roma e nos territorios do seu Imperio, e, na Alta Idade Media, nos países da Romania, ata o momento en que se produciu o tránsito ás respectivas linguas romances.

2. 1. s

      Linguaxe especial que empregan entre si os membros dun mesmo grupo social ou actividade laboral.

   2. latín dos chafoutas

      Linguaxe especial que empregan entre si os albaneis. Son voces do latín dos chafoutas, por exemplo, cascarelos (‘ovos’) e chacurra (‘chaqueta’).

Refranes

• O latín, comenzalo con babas; e a ciencia, con barbas.