anabaptismo
anabaptismo
lat tardío anabaptismu gr ἀ ναβαπτισμός ‘segundo bautismo’
s
m
[RELIX ]
Doutrina profesada polos anabaptistas que nega a eficacia do bautismo administrado aos nenos antes do uso da razón e esixe rebautizalos de adultos para que dean testemuño da súa fe.