interferir

interferir

ingl interfere

  1. v i [FÍS ]

    Superporse dúas ondas dando lugar a interferencias.

  2. v i

    Interporse algo no desenvolvemento doutra cousa.

  3. v i

    Entremeterse en asuntos que a un non lle incumben. Tm v pron.

Citas

  • A mala administración interfire na boa marcha do negocio
  • Non interfiras nos nosos asuntos, Parécelle mal se interfires na súa vida
Conjugar
VERBO interferir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interfiro
interfires
interfire
interferimos
interferides
interfiren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interfería
interferías
interfería
interferiamos
interferiades
interferían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferín
interferiches
interferiu
interferimos
interferistes
interferiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferira
interferiras
interferira
interferiramos
interferirades
interferiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferirei
interferirás
interferirá
interferiremos
interferiredes
interferirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferiría
interferirías
interferiría
interfeririamos
interfeririades
interferirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interfira
interfiras
interfira
interfiramos
interfirades
interfiran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferise
interferises
interferise
interferisemos
interferisedes
interferisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferir
interferires
interferir
interferirmos
interferirdes
interferiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
interfire
-
-
interferide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
interferir
interferires
interferir
interferirmos
interferirdes
interferiren
Xerundio interferindo
Participio interferido
interferida
interferidos
interferidas