insurxir

insurxir
v t, v pron

insurreccionar.

Conjugar
VERBO insurxir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxo
insurxes
insurxe
insurximos
insurxides
insurxen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxía
insurxías
insurxía
insurxiamos
insurxiades
insurxían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxín
insurxiches
insurxiu
insurximos
insurxistes
insurxiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxira
insurxiras
insurxira
insurxiramos
insurxirades
insurxiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxirei
insurxirás
insurxirá
insurxiremos
insurxiredes
insurxirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxiría
insurxirías
insurxiría
insurxiriamos
insurxiriades
insurxirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxa
insurxas
insurxa
insurxamos
insurxades
insurxan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxise
insurxises
insurxise
insurxisemos
insurxisedes
insurxisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxir
insurxires
insurxir
insurxirmos
insurxirdes
insurxiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
insurxe
-
-
insurxide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
insurxir
insurxires
insurxir
insurxirmos
insurxirdes
insurxiren
Xerundio insurxindo
Participio insurxido
insurxida
insurxidos
insurxidas