indispoñer

Escoitar
indispoñer

1 in- + dispoñer

  1. v t

    Pór a mal unha persoa con outra.
  2. v t

    Producir unha indisposición ou malestar.
  3. v pron

    Pórse a mal con alguén.
  4. v pron

    Sufrir unha indisposición ou malestar.

Sinónimos

indispor

Citas

  • Debeu ser o mal estado dos alimentos o que o indispuxo
  • Indispúxoo cos seus irmáns
  • Indispúxose contra os seus pais
  • Indispúxose de noite e non puido ir traballar

Palabras vecinas

indisoluble indispensábel indispensable indispoñer indispoñíbel indispoñibilidade indispoñible
Conjugar
VERBO indispoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispoño
indispós
indispón
indispoñemos
indispoñedes
indispoñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispoñía
indispoñías
indispoñía
indispoñiamos
indispoñiades
indispoñían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispuxen
indispuxeches
indispuxo
indispuxemos
indispuxestes
indispuxeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispuxera
indispuxeras
indispuxera
indispuxeramos
indispuxerades
indispuxeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispoñerei
indispoñerás
indispoñerá
indispoñeremos
indispoñeredes
indispoñerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispoñería
indispoñerías
indispoñería
indispoñeriamos
indispoñeriades
indispoñerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispoña
indispoñas
indispoña
indispoñamos
indispoñades
indispoñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispuxese
indispuxeses
indispuxese
indispuxesemos
indispuxesedes
indispuxesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispuxer
indispuxeres
indispuxer
indispuxermos
indispuxerdes
indispuxeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
indispón
-
-
indispoñede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles indispoñer
indispoñeres
indispoñer
indispoñermos
indispoñerdes
indispoñeren
Xerundio indispoñendo
Participio indisposto
indisposta
indispostos
indispostas