hitita
hitita
hebr ḥ ittī hitita ẖ attí
-
adx
Relativo ou pertencente aos hititas ou á súa lingua.
-
s
[ETN/HIST ]
Individuo do pobo hitita.
-
s
m pl
[ETN/HIST ]
Pobo indoeuropeo que chegou a Anatolia a comezos do II milenio a C e se estableceu ao S do país dos ẖattis aos que se impuxeron e finalmente se fundiron con eles. Destacaron por introducir a exportación e o emprego do ferro, xunto coa agricultura, a artesanía e o comercio vinculado ao transporte en caravanas.
-
s
m
[LING ]
Lingua anatolia da familia indoeuropea.