hipóstase
hipóstase
lat hypostăsis gr ὑ πόστασις
-
s
f
-
Substancia considerada como a realidade ontolóxica, en contraposición á puramente mental.
-
Cada un dos tres graos supremos ou primeiros que recoñecía Plotino: o Un, que está por riba de todas as cousas, a Intelixencia e a Alma.
-
-
s
f
[RELIX ]
Suposto ou persoa, especialmente as persoas da Trindade, en contraposición á única natureza divina.
-
s
f
[XEN ]
Interacción entre dous xenes nos que un impide a expresión fenotípica do outro, que non é alelo do primeiro.
-
s
f
-
Cambio de categoría gramatical que experimenta unha palabra.
-
Formación dunha palabra a partir doutras que adoitan aparecer en conexión sintagmática.
-