fototipia

Procedemento de impresión que emprega como matriz unha placa de vidro que, unha vez tratada, recibe a tinta nas partes secas e a rexeita nas húmidas.

Procedemento que consistía en colocar xelatina bicromatada baixo un negativo, que se volvía máis insoluble naquelas partes que estaban en contacto coas zonas máis transparentes do negativo, para obter tons máis escuros.