fornicar

fornicar

lat fornicāre

v i

Ter relacións sexuais, especialmente fóra do matrimonio.

Conjugar
VERBO fornicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornico
fornicas
fornica
fornicamos
fornicades
fornican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicaba
fornicabas
fornicaba
fornicabamos
fornicabades
fornicaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
forniquei
fornicaches
fornicou
fornicamos
fornicastes
fornicaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicara
fornicaras
fornicara
fornicaramos
fornicarades
fornicaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicarei
fornicarás
fornicará
fornicaremos
fornicaredes
fornicarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicaría
fornicarías
fornicaría
fornicariamos
fornicariades
fornicarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornique
forniques
fornique
forniquemos
forniquedes
forniquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicase
fornicases
fornicase
fornicasemos
fornicasedes
fornicasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicar
fornicares
fornicar
fornicarmos
fornicardes
fornicaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
fornica
-
-
fornicade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
fornicar
fornicares
fornicar
fornicarmos
fornicardes
fornicaren
Xerundio fornicando
Participio fornicado
fornicada
fornicados
fornicadas