febreiro
febreiro
lat februarĭu
s
m
Segundo mes do ano que conta con vinte e oito días nos anos comúns e vinte e nove nos bisestos.
Refranes
- A castaña e o besugo en febreiro están en zugo.
- Abrígate por febreiro con dúas capas e un sombreiro.
- Cando febreiro non febreirea, marzo marcea.
- Come máis pan un día de sol de febreiro, que os cabalos de todo o reino.
- Come máis un día de sol en febreiro, que cantos cabalos ten o reino.
- En febreiro bo é o obreiro, e mellor ao derradeiro.
- En febreiro saca o boi do teu centeo.
- En febreiro sae o oso do oseiro.
- Febreiriño corto, cos seus días vinteoito; se dura máis catro, non queda can nin gato, nin ratiño• no burato, nin ovella rabela, nin pastor para ir con ela, nin cornos no carneiro, nin orellas ao pregoeiro.
- Febreiriño febras dá e, se non as dera, xa as dará.
- Febreiro camiseiro, nin boa meda nin bo palleiro.
- Febreiro curto cos seus días vinteoito, se duras máis catro, non quedaba can nin gato, nin rato no burato.
- Febreiro curto cos seus días vinteoito, se duras máis catro, non quedaba can nin gato, nin rato no burato.
- Febreiro curto, o peor de todos.
- Febreiro louco, sacou o seu irmán e apedreouno.
- Febreiro, cabriteiro.
- Febreiro, cebadeiro.
- Febreiro, febras de frío e non de liño.
- Febreiro, inda que curto, é o peor de todos.
- Febreiro, se te capas e un sombreiro.
- Febreiro, xeada na leira e cachopo na lareira.
- Polo san Matías xa cantan as cotovías.
- Polo san Matías, marzo aos cinco días.
- San Matías anda co Entroido ás porfías.
- Se febreiro non febreirea, marzo marcea.