estoicismo

1. s m [FILOS ]

   Doutrina filosófica que naceu a finais do s IV a C e que pretendeu a chegada ao exercicio constante da virtude a través da autosuficiencia, da aceptación con serenidade do destino e da loita contra as paixóns que producen intranquilidade.

2. s m

   alor ou coraxe para soportar as desgrazas e as adversidades con indiferenza ou conformidade.

Refranes

• Nada ten o que nada lle abonda.
• Non te abatas pola pobreza nin te crezas por riqueza.
• Non ten nada quen nada lle abonda.