estibar

estibar

lat stipāre

  1. v t

    Dispoñer unha carga, en especial a dun barco, de xeito que ocupe o menor espazo posible e estea distribuído para conservar a estabilidade do navío.

  2. v t

    Cargar e descargar un barco.

Palabras vecinas

estiaxe estiba estibador -ra estibar estibina estibio estico
Conjugar
VERBO estibar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibo
estibas
estiba
estibamos
estibades
estiban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibaba
estibabas
estibaba
estibabamos
estibabades
estibaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibei
estibaches
estibou
estibamos
estibastes
estibaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibara
estibaras
estibara
estibaramos
estibarades
estibaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibarei
estibarás
estibará
estibaremos
estibaredes
estibarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibaría
estibarías
estibaría
estibariamos
estibariades
estibarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibe
estibes
estibe
estibemos
estibedes
estiben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibase
estibases
estibase
estibasemos
estibasedes
estibasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibar
estibares
estibar
estibarmos
estibardes
estibaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
estiba
-
-
estibade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
estibar
estibares
estibar
estibarmos
estibardes
estibaren
Xerundio estibando
Participio estibado
estibada
estibados
estibadas