abonar

abonar

a + lat bonu

  1. v t

    Inscribir a alguén para que teña dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo.

  2. v pron

    Inscribirse para obter o dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo.

Sinónimos

Citas

  • Como lle gusta moito o teatro, decidiu abonarse á tempada deste ano
  • Seu pai, en canto naceu, abonouno ao Real Club Celta
Conjugar
VERBO abonar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abono
abonas
abona
abonamos
abonades
abonan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonaba
abonabas
abonaba
abonabamos
abonabades
abonaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonei
abonaches
abonou
abonamos
abonastes
abonaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonara
abonaras
abonara
abonaramos
abonarades
abonaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonarei
abonarás
abonará
abonaremos
abonaredes
abonarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonaría
abonarías
abonaría
abonariamos
abonariades
abonarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abone
abones
abone
abonemos
abonedes
abonen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonase
abonases
abonase
abonasemos
abonasedes
abonasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonar
abonares
abonar
abonarmos
abonardes
abonaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abona
-
-
abonade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abonar
abonares
abonar
abonarmos
abonardes
abonaren
Xerundio abonando
Participio abonado
abonada
abonados
abonadas