espiritualismo

Doutrina que formula que o espírito é unha realidade substancial e, ao mesmo tempo, o substrato último das cousas e do mundo. Afirma tamén que na base espiritual do mundo se produce simultaneamente a inconsciencia total e a consciencia máis absoluta.

Doutrina que afirma a primacía do espírito na explicación das funcións psíquicas.