abolir

abolir

lat abolēre

  1. v t

    Anular a vixencia de costumes, usos, leis ou institucións.

  2. v t [MED ]

    Facer cesar por completo algunha das funcións dun órgano.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • O agrarismo galego conseguiu abolir os foros
Conjugar
VERBO abolir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-

-
abolimos
abolides

-
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolía
abolías
abolía
aboliamos
aboliades
abolían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolín
aboliches
aboliu
abolimos
abolistes
aboliron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolira
aboliras
abolira
aboliramos
abolirades
aboliran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolirei
abolirás
abolirá
aboliremos
aboliredes
abolirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboliría
abolirías
aboliría
aboliriamos
aboliriades
abolirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-

-

-

-

-
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolise
abolises
abolise
abolisemos
abolisedes
abolisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolir
abolires
abolir
abolirmos
abolirdes
aboliren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
%

-
-
abolide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abolir
abolires
abolir
abolirmos
abolirdes
aboliren
Xerundio abolindo
Participio abolido
abolida
abolidos
abolidas