éscara
éscara
lat eschăra gr ἐ σχάρα ‘altar doméstico’
-
s
f
[HIST ]
Altar das divindades e dos heroes de forma redonda e sen pedestal. Tiña unha fendedura na súa parte superior para recoller o sangue das víctimas e as libacións de xeito que caesen e fosen absorbidas pola terra.
-
s
f
[PAT ]
Lesión da epiderme, do derma e do hipoderma que se caracteriza por unha necrose en masa da pel.