enumerar

Escoitar
enumerar

lat enumerāre

  1. v t

    Enunciar ou expor unha por unha as partes dun todo, dun conxunto ou dunha serie.
  2. v t [MAT ]

    Establecer unha correspondencia biunívoca entre os elementos dun conxunto e os números naturais.

Confrontaciones

numerar

Citas

  • Na reunión enumeraron todos os inconvenientes e todas as vantaxes do proxecto

Palabras vecinas

enumerábel enumerable enumeración enumerar enumerativo -va enunciación enunciado -da
Conjugar
VERBO enumerar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumero
enumeras
enumera
enumeramos
enumerades
enumeran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumeraba
enumerabas
enumeraba
enumerabamos
enumerabades
enumeraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumerei
enumeraches
enumerou
enumeramos
enumerastes
enumeraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumerara
enumeraras
enumerara
enumeraramos
enumerarades
enumeraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumerarei
enumerarás
enumerará
enumeraremos
enumeraredes
enumerarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumeraría
enumerarías
enumeraría
enumerariamos
enumerariades
enumerarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumere
enumeres
enumere
enumeremos
enumeredes
enumeren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumerase
enumerases
enumerase
enumerasemos
enumerasedes
enumerasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumerar
enumerares
enumerar
enumerarmos
enumerardes
enumeraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enumera
-
-
enumerade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enumerar
enumerares
enumerar
enumerarmos
enumerardes
enumeraren
Xerundio enumerando
Participio enumerado
enumerada
enumerados
enumeradas