entreter

entreter

entre- + ter

  1. v t
    1. Distraer ou reter unha persoa impedindo que faga algo ou que continúe o seu camiño.

    2. Facer que a resolución e execución de algo se atrase.

  2. v t

    Facer que alguén pase o tempo de forma agradable. Tm abs.

  3. v t

    Facer que alguén distraia a súa atención, normalmente para enganalo ou facer que se esqueza de algo.

  4. v pron

    Distraerse e tardar máis do normal ou do desexable.

  5. v pron

    Pasar alguén o tempo de forma agradable.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Entretiveron moito a entrega do paquete e chegaron tarde coa sorpresa
  • Entretívome a miña irmá e case perdo o tren, Non me entreteñas que teño moito que facer na casa
  • Entretívose falando coa veciña e ten a comida sen facer
  • Entretívose toda a tarde xogando ao xadrez
  • Os xoguetes novos entretiveron o rapaz toda a tarde, OBS: Nalgunhas contruccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Estes libros entreteñen pero non fan pensar
  • Un deles entretíñao mentres os outros foron avisar á policía
Conjugar
VERBO entreter
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreteño
entretés
entretén
entretemos
entretedes/entretendes
entreteñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entretiña
entretiñas
entretiña
entretiñamos
entretiñades
entretiñan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entretiven
entretiveches
entretivo
entretivemos
entretivestes
entretiveron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entretivera
entretiveras
entretivera
entretiveramos
entretiverades
entretiveran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreterei
entreterás
entreterá
entreteremos
entreteredes
entreterán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entretería
entreterías
entretería
entreteriamos
entreteriades
entreterían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreteña
entreteñas
entreteña
entreteñamos
entreteñades
entreteñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entretivese
entretiveses
entretivese
entretivesemos
entretivesedes
entretivesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entretiver
entretiveres
entretiver
entretivermos
entretiverdes
entretiveren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
entretén
-
-
entretede
ou
entretende
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreter
entreteres
entreter
entretermos
entreterdes
entreteren
Xerundio entretendo
Participio entretido
entretida
entretidos
entretidas