entrelucir

Escoitar
entrelucir

lat interlucēre

v i

Divisar ou deixarse ver unha cousa entre outras.

Palabras vecinas

entrelazar entreliña entreliñar entrelucir entremediar entremedias entrementres
Conjugar
VERBO entrelucir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entreluzo
entreloces
entreloce
entrelucimos
entrelucides
entrelocen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucía
entrelucías
entrelucía
entreluciamos
entreluciades
entrelucían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucín
entreluciches
entreluciu
entrelucimos
entrelucistes
entreluciron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucira
entreluciras
entrelucira
entreluciramos
entrelucirades
entreluciran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucirei
entrelucirás
entrelucirá
entreluciremos
entreluciredes
entrelucirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entreluciría
entrelucirías
entreluciría
entreluciriamos
entreluciriades
entrelucirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entreluza
entreluzas
entreluza
entreluzamos
entreluzades
entreluzan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucise
entrelucises
entrelucise
entrelucisemos
entrelucisedes
entrelucisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucir
entrelucires
entrelucir
entrelucirmos
entrelucirdes
entreluciren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
entreluce
-
-
entrelucide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entrelucir
entrelucires
entrelucir
entrelucirmos
entrelucirdes
entreluciren
Xerundio entrelucindo
Participio entrelucido
entrelucida
entrelucidos
entrelucidas