endebedar

Escoitar
endebedar

débeda

  1. v t

    Facer contraer débedas a alguén.
  2. v pron

    Contraer débedas cunha persoa física ou xurídica.

Citas

  • Fixo unha compra que o endebedou en mil euros
  • Mercou un coche e endebedouse para pagalo

Palabras vecinas

ende ben ende mal endebedamento endebedar endegar endego endelgar
Conjugar
VERBO endebedar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedo
endebedas
endebeda
endebedamos
endebedades
endebedan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedaba
endebedabas
endebedaba
endebedabamos
endebedabades
endebedaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedei
endebedaches
endebedou
endebedamos
endebedastes
endebedaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedara
endebedaras
endebedara
endebedaramos
endebedarades
endebedaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedarei
endebedarás
endebedará
endebedaremos
endebedaredes
endebedarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedaría
endebedarías
endebedaría
endebedariamos
endebedariades
endebedarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebede
endebedes
endebede
endebedemos
endebededes
endebeden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedase
endebedases
endebedase
endebedasemos
endebedasedes
endebedasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedar
endebedares
endebedar
endebedarmos
endebedardes
endebedaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
endebeda
-
-
endebedade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endebedar
endebedares
endebedar
endebedarmos
endebedardes
endebedaren
Xerundio endebedando
Participio endebedado
endebedada
endebedados
endebedadas