encetar

encetar

lat ĭnceptāre ‘comezar’

  1. v t

    Comezar a cortar ou a gastar un alimento ou algo que estaba enteiro.

  2. v pron

    Infectarse unha ferida.

Sinónimos

Citas

  • Andou coas mans na terra e encetóuselle unha ferida
  • Non encetaron o xamón por medo a que non estivese ben curado, Encetou o paquete de tabaco pola tarde

Refranes

  • No pan encetado corta quen quere.
  • O que non se enceta non se gasta nin se come nin se acaba.
Conjugar
VERBO encetar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enceto
encetas
enceta
encetamos
encetades
encetan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetaba
encetabas
encetaba
encetabamos
encetabades
encetaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetei
encetaches
encetou
encetamos
encetastes
encetaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetara
encetaras
encetara
encetaramos
encetarades
encetaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetarei
encetarás
encetará
encetaremos
encetaredes
encetarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetaría
encetarías
encetaría
encetariamos
encetariades
encetarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encete
encetes
encete
encetemos
encetedes
enceten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetase
encetases
encetase
encetasemos
encetasedes
encetasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetar
encetares
encetar
encetarmos
encetardes
encetaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
enceta
-
-
encetade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encetar
encetares
encetar
encetarmos
encetardes
encetaren
Xerundio encetando
Participio encetado
encetada
encetados
encetadas