encariñar

Escoitar
encariñar

cariño

v pron

Coller afecto a unha persoa, animal ou cousa.

Ex: Non tardou en se encariñar coa moza do irmán, Encariñámonos co can e agora non o queremos dar.

Citas

  • Non tardou en se encariñar coa moza do irmán, Encariñámonos co can e agora non o queremos dar.

Palabras vecinas

encargado -da encargar encargo encariñar encarnación encarnado -da encarnadura
Conjugar
VERBO encariñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariño
encariñas
encariña
encariñamos
encariñades
encariñan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñaba
encariñabas
encariñaba
encariñabamos
encariñabades
encariñaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñei
encariñaches
encariñou
encariñamos
encariñastes
encariñaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñara
encariñaras
encariñara
encariñaramos
encariñarades
encariñaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñarei
encariñarás
encariñará
encariñaremos
encariñaredes
encariñarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñaría
encariñarías
encariñaría
encariñariamos
encariñariades
encariñarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñe
encariñes
encariñe
encariñemos
encariñedes
encariñen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñase
encariñases
encariñase
encariñasemos
encariñasedes
encariñasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñar
encariñares
encariñar
encariñarmos
encariñardes
encariñaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encariña
-
-
encariñade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encariñar
encariñares
encariñar
encariñarmos
encariñardes
encariñaren
Xerundio encariñando
Participio encariñado
encariñada
encariñados
encariñadas