encarar

encarar

cara

  1. v t

    Colocar fronte a fronte dúas cousas.

  2. v t

    Enfrontar un problema para solucionalo.

  3. v pron

    Poñerse unha persoa fronte doutra mirándoa atentamente para retala ou para discutir algo.

  4. v pron

    Enfrontarse a unha situación difícil para solucionala.

Sinónimos

Citas

  • Encarou o embargo da casa sen un só choro
  • Encarou os cadros do corredor para crear sensación de simetría, Encararon os cans para que pelexaran, Encarei a María e a Miguel na mesa para que falasen
  • Encarouse co xefe por mor das súas diferencias
Conjugar
VERBO encarar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encaro
encaras
encara
encaramos
encarades
encaran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encaraba
encarabas
encaraba
encarabamos
encarabades
encaraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encarei
encaraches
encarou
encaramos
encarastes
encararon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encarara
encararas
encarara
encararamos
encararades
encararan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encararei
encararás
encarará
encararemos
encararedes
encararán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encararía
encararías
encararía
encarariamos
encarariades
encararían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encare
encares
encare
encaremos
encaredes
encaren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encarase
encarases
encarase
encarasemos
encarasedes
encarasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encarar
encarares
encarar
encararmos
encarardes
encararen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encara
-
-
encarade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encarar
encarares
encarar
encararmos
encarardes
encararen
Xerundio encarando
Participio encarado
encarada
encarados
encaradas