encalecer

encalecer

calo

  1. v t

    Facer que se forme calo nalgunha parte do corpo.

  2. v t fig

    Facer máis dura ou menos sensible unha persoa. Tm v i.

  3. v i

    Saír calo nalgunha parte do corpo.

Citas

  • As adversidades polas que pasou encalecérono e agora xa non sofre tanto
  • Cando botou as patacas encalecéronlle as mans
  • Encaleceu moito cando lle morreron os familiares todos
  • O zapato dereito quedábame pequeno e encaleceume o pé
Conjugar
VERBO encalecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalezo
encaleces
encalece
encalecemos
encalecedes
encalecen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecía
encalecías
encalecía
encaleciamos
encaleciades
encalecían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecín
encaleciches
encaleceu
encalecemos
encalecestes
encaleceron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecera
encaleceras
encalecera
encaleceramos
encalecerades
encaleceran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecerei
encalecerás
encalecerá
encaleceremos
encaleceredes
encalecerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecería
encalecerías
encalecería
encaleceriamos
encaleceriades
encalecerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encaleza
encalezas
encaleza
encalezamos
encalezades
encalezan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecese
encaleceses
encalecese
encalecesemos
encalecesedes
encalecesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecer
encaleceres
encalecer
encalecermos
encalecerdes
encaleceren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encalece
-
-
encalecede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalecer
encaleceres
encalecer
encalecermos
encalecerdes
encaleceren
Xerundio encalecendo
Participio encalecido
encalecida
encalecidos
encalecidas