empadumar

Escoitar
empadumar
  1. v t

    Encher de auga un terreo.
  2. v t

    Facer empadumadas.

Palabras vecinas

empadroamento empadroar empadumada empadumar empadumeiro -ra empalamento empalar
Conjugar
VERBO empadumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumo
empadumas
empaduma
empadumamos
empadumades
empaduman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumaba
empadumabas
empadumaba
empadumabamos
empadumabades
empadumaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumei
empadumaches
empadumou
empadumamos
empadumastes
empadumaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumara
empadumaras
empadumara
empadumaramos
empadumarades
empadumaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumarei
empadumarás
empadumará
empadumaremos
empadumaredes
empadumarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumaría
empadumarías
empadumaría
empadumariamos
empadumariades
empadumarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadume
empadumes
empadume
empadumemos
empadumedes
empadumen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumase
empadumases
empadumase
empadumasemos
empadumasedes
empadumasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumar
empadumares
empadumar
empadumarmos
empadumardes
empadumaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
empaduma
-
-
empadumade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empadumar
empadumares
empadumar
empadumarmos
empadumardes
empadumaren
Xerundio empadumando
Participio empadumado
empadumada
empadumados
empadumadas