disimular

Escoitar
disimular

lat dissimulāre

  1. v t

    1. Ocultar ou non deixar adiviñar os pensamentos ou sentimentos propios.

    2. Ocultar ou impedir que se perciba unha cousa tal como é en realidade.
  2. v i

    Finxir alguén que descoñece unha cousa ou un suceso.

Confrontaciones

finxir

Citas

  • A capa disimúlalle a chepa
  • Disimula moi ben o seu odio
  • Escoitou perfectamente o que lle dixeches, pero disimula

Palabras vecinas

disimilitude disimulación disimulado -da disimular disimulo disipábel disipable
Conjugar
VERBO disimular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimulo
disimulas
disimula
disimulamos
disimulades
disimulan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimulaba
disimulabas
disimulaba
disimulabamos
disimulabades
disimulaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimulei
disimulaches
disimulou
disimulamos
disimulastes
disimularon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimulara
disimularas
disimulara
disimularamos
disimularades
disimularan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimularei
disimularás
disimulará
disimularemos
disimularedes
disimularán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimularía
disimularías
disimularía
disimulariamos
disimulariades
disimularían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimule
disimules
disimule
disimulemos
disimuledes
disimulen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimulase
disimulases
disimulase
disimulasemos
disimulasedes
disimulasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimular
disimulares
disimular
disimularmos
disimulardes
disimularen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
disimula
-
-
disimulade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles disimular
disimulares
disimular
disimularmos
disimulardes
disimularen
Xerundio disimulando
Participio disimulado
disimulada
disimulados
disimuladas