diafonía
diafonía
gr δια ϕ ωνία ‘disonancia’
-
s
f
[COMUN/FÍS ]
Transferencia indesexada de información desde un circuíto ou canle de transmisión a outro que está situado preto a causa de efectos diversos como a indución electromagnética ou a electrostática.
-
s
f
[MÚS ]
Termo que na teoría da música grega antiga era sinónimo de disonancia por oposición a sinfonía, e indicaba consonancia.