diádoco
diádoco
gr διάδοχος ‘sucesor’
-
s
m
[HIST ]
Título dado a varios xenerais de Alexandre o Grande que, despois da súa morte (323 a C), se repartiron o Imperio Helénico.
-
s
m p ext
[HIST ]
Título outorgado ao príncipe herdeiro do Reino na Grecia moderna.
-
s
m
[LIT ]
Denominación para os escritores galegos do s XIX posteriores aos do Rexurdimento.