devir

Escoitar
devir

lat devenīre ‘chegar a ser’

  1. v i

    Pasar dun estado a outro ou adquirir unha nova calidade ou carácter.
  2. v i

    Ter lugar ou producirse un feito.

Sinónimos

acontecer, ocorrer, tornar

Citas

  • As súas ilusións deviñeron en decepcións
  • Ignoramos en qué devirán estes conflictos

Palabras vecinas

devesa devezo dēvī* devir devir devoción devocionario
Conjugar
VERBO devir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deveño
devés
devén
devimos
devides/devindes
deveñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deviña
deviñas
deviña
deviñamos
deviñades
deviñan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles devín
deviñeches
deveu
deviñemos
deviñestes
deviñeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deviñera
deviñeras
deviñera
deviñeramos
deviñerades
deviñeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles devirei
devirás
devirá
deviremos
deviredes
devirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deviría
devirías
deviría
deviriamos
deviriades
devirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deveña
deveñas
deveña
deveñamos
deveñades
deveñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deviñese
deviñeses
deviñese
deviñesemos
deviñesedes
deviñesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deviñer
deviñeres
deviñer
deviñermos
deviñerdes
deviñeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
devén
-
-
devide
ou
devinde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles devir
devires
devir
devirmos
devirdes
deviren
Xerundio devindo
Participio devido/devindo
devida/devinda
devidos/devindos
devidas/devindas