despuntar

despuntar

punta

  1. v t

    Cortar ou tirar a punta dalgunha cousa.

  2. v i

    Comezar a saír ou a manifestarse algo que empeza a nacer ou a aparecer.

  3. v i

    Destacar unha persoa ou unha cousa sobre outras.

Confrontaciones

sobresaír

Citas

  • De tanto escribir despuntouse o lapis, O coitelo caeu ao chan e despuntouse
  • Despois de chover toda a mañá xa despuntan os primeiros raios de sol, Xa despuntan as patacas que sementamos en marzo
  • Despuntou o enreixado do xardín para que ninguén se cravase nel, Despuntou os bacelos da videira para conservar mellor as uvas
  • O noso fillo con a penas catro anos xa despuntaba nas clases de música
Conjugar
VERBO despuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despunto
despuntas
despunta
despuntamos
despuntades
despuntan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntaba
despuntabas
despuntaba
despuntabamos
despuntabades
despuntaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntei
despuntaches
despuntou
despuntamos
despuntastes
despuntaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntara
despuntaras
despuntara
despuntaramos
despuntarades
despuntaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntarei
despuntarás
despuntará
despuntaremos
despuntaredes
despuntarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntaría
despuntarías
despuntaría
despuntariamos
despuntariades
despuntarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despunte
despuntes
despunte
despuntemos
despuntedes
despunten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntase
despuntases
despuntase
despuntasemos
despuntasedes
despuntasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntar
despuntares
despuntar
despuntarmos
despuntardes
despuntaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
despunta
-
-
despuntade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
despuntar
despuntares
despuntar
despuntarmos
despuntardes
despuntaren
Xerundio despuntando
Participio despuntado
despuntada
despuntados
despuntadas