desestañar

Escoitar
desestañar

des- + estañar

  1. v t

    Quitar o estaño a un obxecto.
  2. v pron

    Perder a capa de estaño ou desoldarse algo unido con estaño.

Citas

  • A fontaneira desestañou o cano antes de soldalo
  • O cano desestañouse cos anos

Palabras vecinas

desespero desestabilización desestabilizar desestañar desestancar desestima desestimábel
Conjugar
VERBO desestañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestaño
desestañas
desestaña
desestañamos
desestañades
desestañan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañaba
desestañabas
desestañaba
desestañabamos
desestañabades
desestañaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañei
desestañaches
desestañou
desestañamos
desestañastes
desestañaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañara
desestañaras
desestañara
desestañaramos
desestañarades
desestañaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañarei
desestañarás
desestañará
desestañaremos
desestañaredes
desestañarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañaría
desestañarías
desestañaría
desestañariamos
desestañariades
desestañarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañe
desestañes
desestañe
desestañemos
desestañedes
desestañen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañase
desestañases
desestañase
desestañasemos
desestañasedes
desestañasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañar
desestañares
desestañar
desestañarmos
desestañardes
desestañaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desestaña
-
-
desestañade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desestañar
desestañares
desestañar
desestañarmos
desestañardes
desestañaren
Xerundio desestañando
Participio desestañado
desestañada
desestañados
desestañadas