desbarrar

Escoitar
desbarrar

des- + barrar

v t

Quitar a masa ou barra coa que se tapa algo.

Ex: Desbarrou a cuba unha semana antes de a lavar, Desbarrou o forno e sacou o pan.

Sinónimos

desembarrar

Antónimos

barrar

Citas

  • Desbarrou a cuba unha semana antes de a lavar, Desbarrou o forno e sacou o pan.

Palabras vecinas

desbarbador -ra desbarbar desbarrar desbarrar desbasificación desbastador -ra desbastamento
Conjugar
VERBO desbarrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarro
desbarras
desbarra
desbarramos
desbarrades
desbarran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarraba
desbarrabas
desbarraba
desbarrabamos
desbarrabades
desbarraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarrei
desbarraches
desbarrou
desbarramos
desbarrastes
desbarraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarrara
desbarraras
desbarrara
desbarraramos
desbarrarades
desbarraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarrarei
desbarrarás
desbarrará
desbarraremos
desbarraredes
desbarrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarraría
desbarrarías
desbarraría
desbarrariamos
desbarrariades
desbarrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarre
desbarres
desbarre
desbarremos
desbarredes
desbarren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarrase
desbarrases
desbarrase
desbarrasemos
desbarrasedes
desbarrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarrar
desbarrares
desbarrar
desbarrarmos
desbarrardes
desbarraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desbarra
-
-
desbarrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbarrar
desbarrares
desbarrar
desbarrarmos
desbarrardes
desbarraren
Xerundio desbarrando
Participio desbarrado
desbarrada
desbarrados
desbarradas