desavistar

desavistar

des- + avistar

v t

Perder de vista algo ou alguén.

Conjugar
VERBO desavistar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavisto
desavistas
desavista
desavistamos
desavistades
desavistan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistaba
desavistabas
desavistaba
desavistabamos
desavistabades
desavistaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistei
desavistaches
desavistou
desavistamos
desavistastes
desavistaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistara
desavistaras
desavistara
desavistaramos
desavistarades
desavistaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistarei
desavistarás
desavistará
desavistaremos
desavistaredes
desavistarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistaría
desavistarías
desavistaría
desavistariamos
desavistariades
desavistarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaviste
desavistes
desaviste
desavistemos
desavistedes
desavisten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistase
desavistases
desavistase
desavistasemos
desavistasedes
desavistasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistar
desavistares
desavistar
desavistarmos
desavistardes
desavistaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desavista
-
-
desavistade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desavistar
desavistares
desavistar
desavistarmos
desavistardes
desavistaren
Xerundio desavistando
Participio desavistado
desavistada
desavistados
desavistadas