desapegar

Escoitar
desapegar

des- + apegar

v t

Separar dúas cousas que están pegadas. Tm v pron.

Ex: Desapegou os dous fragmentos que formaban a peza Ex: Desapegouse o papel da parede un mes despois de colocalo Ex: Desapegouse tanto da xente que agora xa non lle queda ninguén

Sinónimos

descolar, despegar

Antónimos

apegar

Citas

  • Desapegou os dous fragmentos que formaban a peza
  • Desapegouse o papel da parede un mes despois de colocalo
  • Desapegouse tanto da xente que agora xa non lle queda ninguén

Palabras vecinas

desapedir desapegadizo -za desapegado -da desapegar desapego desapercibido -da desapertar
Conjugar
VERBO desapegar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapego
desapegas
desapega
desapegamos
desapegades
desapegan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegaba
desapegabas
desapegaba
desapegabamos
desapegabades
desapegaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapeguei
desapegaches
desapegou
desapegamos
desapegastes
desapegaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegara
desapegaras
desapegara
desapegaramos
desapegarades
desapegaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegarei
desapegarás
desapegará
desapegaremos
desapegaredes
desapegarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegaría
desapegarías
desapegaría
desapegariamos
desapegariades
desapegarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegue
desapegues
desapegue
desapeguemos
desapeguedes
desapeguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegase
desapegases
desapegase
desapegasemos
desapegasedes
desapegasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegar
desapegares
desapegar
desapegarmos
desapegardes
desapegaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desapega
-
-
desapegade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desapegar
desapegares
desapegar
desapegarmos
desapegardes
desapegaren
Xerundio desapegando
Participio desapegado
desapegada
desapegados
desapegadas