desamigar

Escoitar
desamigar

des- + amigar

  1. v t

    Romper unha relación de amizade. Tm v pron.
  2. v pron

    Deixar de convivir unha parella.

Antónimos

amigar

Citas

  • Desamigáronse por culpa dunha herdanza
  • Os seus coñecidos desamigáronos porque pensaban que Xan non era persoa de fiar
  • Viviron xuntos dez anos e despois desmigáronse

Palabras vecinas

desambiguación desamecer desamidación desamigar desaminación desamontoar desamor
Conjugar
VERBO desamigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigo
desamigas
desamiga
desamigamos
desamigades
desamigan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigaba
desamigabas
desamigaba
desamigabamos
desamigabades
desamigaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamiguei
desamigaches
desamigou
desamigamos
desamigastes
desamigaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigara
desamigaras
desamigara
desamigaramos
desamigarades
desamigaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigarei
desamigarás
desamigará
desamigaremos
desamigaredes
desamigarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigaría
desamigarías
desamigaría
desamigariamos
desamigariades
desamigarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigue
desamigues
desamigue
desamiguemos
desamiguedes
desamiguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigase
desamigases
desamigase
desamigasemos
desamigasedes
desamigasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigar
desamigares
desamigar
desamigarmos
desamigardes
desamigaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desamiga
-
-
desamigade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigar
desamigares
desamigar
desamigarmos
desamigardes
desamigaren
Xerundio desamigando
Participio desamigado
desamigada
desamigados
desamigadas