desaconsellar

desaconsellar

des- + aconsellar

v t

Indicar que non é conveniente certa cousa.

Ex: Desaconselláronme que comprase ese coche porque consome moito, Desaconsellaron novos investimentos nese país.

Antónimos

Confrontaciones

disuadir

Citas

  • Desaconselláronme que comprase ese coche porque consome moito, Desaconsellaron novos investimentos nese país.
Conjugar
VERBO desaconsellar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsello
desaconsellas
desaconsella
desaconsellamos
desaconsellades
desaconsellan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellaba
desaconsellabas
desaconsellaba
desaconsellabamos
desaconsellabades
desaconsellaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellei
desaconsellaches
desaconsellou
desaconsellamos
desaconsellastes
desaconsellaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellara
desaconsellaras
desaconsellara
desaconsellaramos
desaconsellarades
desaconsellaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellarei
desaconsellarás
desaconsellará
desaconsellaremos
desaconsellaredes
desaconsellarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellaría
desaconsellarías
desaconsellaría
desaconsellariamos
desaconsellariades
desaconsellarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconselle
desaconselles
desaconselle
desaconsellemos
desaconselledes
desaconsellen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellase
desaconsellases
desaconsellase
desaconsellasemos
desaconsellasedes
desaconsellasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellar
desaconsellares
desaconsellar
desaconsellarmos
desaconsellardes
desaconsellaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desaconsella
-
-
desaconsellade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaconsellar
desaconsellares
desaconsellar
desaconsellarmos
desaconsellardes
desaconsellaren
Xerundio desaconsellando
Participio desaconsellado
desaconsellada
desaconsellados
desaconselladas