decimar

Escoitar
decimar

lat decimāre

  1. v t

    Matar ou castigar unha persoa dun conxunto de dez.
  2. v t

    Causar algunha fatalidade un grande estrago ou mortaldade entre a poboación.

Citas

  • O terremoto decimou a poboación humana do país e causou a destrucción de moitas especies vexetais autóctonas

Palabras vecinas

decilitro décima decimal decimar decímetro décimo -ma decimonónico -ca
Conjugar
VERBO decimar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimo
decimas
decima
decimamos
decimades
deciman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimaba
decimabas
decimaba
decimabamos
decimabades
decimaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimei
decimaches
decimou
decimamos
decimastes
decimaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimara
decimaras
decimara
decimaramos
decimarades
decimaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimarei
decimarás
decimará
decimaremos
decimaredes
decimarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimaría
decimarías
decimaría
decimariamos
decimariades
decimarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decime
decimes
decime
decimemos
decimedes
decimen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimase
decimases
decimase
decimasemos
decimasedes
decimasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimar
decimares
decimar
decimarmos
decimardes
decimaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
decima
-
-
decimade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decimar
decimares
decimar
decimarmos
decimardes
decimaren
Xerundio decimando
Participio decimado
decimada
decimados
decimadas