dealbar

dealbar

lat dealbāre ‘branquear’

  1. v t

    Poñer branca unha cousa.

  2. v t fig

    Tentar ocultar algo tapando a súa aparencia externa.

  3. v i

    olverse algo de cor branca.

Sinónimos

Confrontaciones

encalar

Citas

  • Dealbaron o cortello dos pitos con cal, Dealbou as paredes con cal porque estaban cubertas de humidade
  • Xa hai ben tempo que lle albea o pelo, En canto albeou o día comezou a chover
Conjugar
VERBO dealbar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbo
dealbas
dealba
dealbamos
dealbades
dealban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbaba
dealbabas
dealbaba
dealbabamos
dealbabades
dealbaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbei
dealbaches
dealbou
dealbamos
dealbastes
dealbaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbara
dealbaras
dealbara
dealbaramos
dealbarades
dealbaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbarei
dealbarás
dealbará
dealbaremos
dealbaredes
dealbarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbaría
dealbarías
dealbaría
dealbariamos
dealbariades
dealbarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbe
dealbes
dealbe
dealbemos
dealbedes
dealben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbase
dealbases
dealbase
dealbasemos
dealbasedes
dealbasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbar
dealbares
dealbar
dealbarmos
dealbardes
dealbaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
dealba
-
-
dealbade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dealbar
dealbares
dealbar
dealbarmos
dealbardes
dealbaren
Xerundio dealbando
Participio dealbado
dealbada
dealbados
dealbadas