corear

Escoitar
corear

core

v i

Abrirse gretas nunha cousa como consecuencia de estar exposta a unha temperatura elevada.

Ex: A peza de cerámica máis traballada coreou no forno e non valeu para a exposición.

Sinónimos

fender, regañar

Citas

  • A peza de cerámica máis traballada coreou no forno e non valeu para a exposición.

Palabras vecinas

core corea coreano -na corear corego corégono coreico -ca
Conjugar
VERBO corear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coreo
coreas
corea
coreamos
coreades
corean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coreaba
coreabas
coreaba
coreabamos
coreabades
coreaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coreei
coreaches
coreou
coreamos
coreastes
corearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coreara
corearas
coreara
corearamos
corearades
corearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles corearei
corearás
coreará
corearemos
corearedes
corearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles corearía
corearías
corearía
coreariamos
coreariades
corearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coree
corees
coree
coreemos
coreedes
coreen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles corease
coreases
corease
coreasemos
coreasedes
coreasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles corear
coreares
corear
corearmos
coreardes
corearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
corea
-
-
coreade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles corear
coreares
corear
corearmos
coreardes
corearen
Xerundio coreando
Participio coreado
coreada
coreados
coreadas