copulativo -va
copulativo -va
lat copulatīvu
-
adx
Que liga unha cousa con outra.
-
verbo copulativo
[LING ]
erbos que forman predicados dun sintagma nominal suxeito xunto cun adxectivo ou substantivo, con función atributiva, identificativa e locativa. Os verbos copulativos son ser e estar.
Citas
- Ana é alta), identificativa ( Esta nena é Ana) e locativa ( Ana está na praia), Os verbos copulativos son ser e estar, pero tamén poden actuar como tales parecer e quedar, Na gramática xenerativa estes verbos son unicamente os portadores do tempo, modo, persoa e número do predicado
- Estudia e traballa ao mesmo tempo, Comeu unha mazá e mais unha pera na merenda