copropiedade

1. s f

   Propiedade en común dun ben indiviso entre dúas ou máis persoas.

2. copropiedade do solo e de voo [DER ]

   Forma do dereito de superficie sobre propiedades rústicas que permite a existencia de dúas titularidades sobre un mesmo predio: unha sobre o voo, constituída polas masas arbóreas, e outra sobre o solo.

Citas

• A copropiedade da terra é un feito normal en Galicia