copretérito

Antes traballaba polas tardes, Cando vivía en Laxe, aínda non coñecía a Aldara, Díxome que non sabía nada do asunto, Poñía no prospecto que se tomase cada oito horas), Os valores máis frecuentes que pode adquirir son: contemporaneidade no pasado, o uso máis habitual ( Cando entrei na estancia, cheiraba fortemente a alcohol); intemporalidade no pasado, uso paralelo ó do indicativo presente ( Co tempo deime de conta de que a mocidade era a primavera); acción habitual no pasado, uso paralelo ó do indicativo presente ( Sempre iamos á festa coas mellores vestimentas); prospección desde o pasado, alterna co pospretérito ( Sementou un saco de patacas e díxome que recollía trinta e tantos na colleita); narrativo, uso estilístico que envolve o feito narrado nunha certa vaguidade temporal